zondag 18 september 2011

Miempje maakt koffiewalnootcake (met ahornsiroop)

Hij ziet er een beetje zielig uit, kwam met pijn en moeite uit de vorm. Eigenlijk is dit al het tweede exemplaar, de eerste versie was nog zieliger en kwam helemaal kapot uit de vorm, die heb ik als 'crumble' geserveerd.
Volgens het recept moet er koffie aroma in, en dat kon ik nergens vinden, dus gebruikte ik wat gewone sterke koffie. Blijkbaar is dat toch niet helemaal de bedoeling.

De crumble versie was in elk geval heel erg lekker, met een scheut ahornsiroop er overheen, dus ik wil deze best nog wel een paar keer overdoen tot ie perfect is...

dinsdag 13 september 2011

Miempje maakt een gezinsuitbreiding mee...

Ergens in mei stond een artikel in het lokale huis-aan-huis krantje over een nestje rode kittens die in een doos, ergens in een weiland, waren gevonden. Volgens het artikel zochten ze een goed tehuis voor de beestjes. Ik zal nooit kunnen begrijpen hoe mensen zo met dieren kunnen omgaan...
We hebben gemaild, maar de diertjes hadden -gelukkig maar!- allemaal al een plekje gevonden.
Daarna hebben we nog kort met idee gespeeld dat het in elk geval wel een leuk idee zou zijn een koppel kittens bij onze ouwetjes te halen. Dan zouden deze de babies kunnen helpen 'opvoeden'. Ik heb zelfs nog op de website van de Dierenbescherming gekeken.

Maar toen kwam de vakantie... en het afscheid van onze lieve grote vriend...

Een collega hoorde het verhaal over Miemp en ze vertelde me dat haar nichtje een ziek baby-katertje had gevonden. Nichtje had deze mee naar huis genomen en het beestje verzorgd, maar hij kon niet blijven omdat ze het huis al vol had met twee grote honden en een oude kat.
Notch-notch, say no more, know what I mean, wink-wink...?

Dit hebben we even laten bezinken.

Toen zagen we een schattig YouTube filmpje (als 'stille hint' door de collega gemaild) van het kleine rode katertje.
Gegoogled op 'kitten bij oudere kater', en ontdekt dat het dan beter is om er twee te nemen zodat ze elkaar, en niet ons ouwetje Wookie, lastig vallen.
Gelezen dat je een oudere kater beter niet te lang alleen kunt laten omdat hij dan zeker geen nieuwe beesten meer in zijn territorium zal accepteren.
Nog even later bleek Dierenkliniek de Vallei (waar ze Miempje hadden opgevangen) rode katerkittens van dezelfde leeftijd te hebben...

En het resultaat zal duidelijk zijn :-)
De twee kleintjes kunnen het vanaf het eerste moment heel goed samen vinden. We hebben ze omgedoopt want de namen die ze nu hadden vonden we niets daar hadden we niet zoveel mee, dus nu zijn ze onze SoulKittens, Sam & Dave:
Voorheen Wolf, het katertje van het bewuste nichtje; nu Sam, ook wel Sam-the-Man. De bink, ons Goud-oogje, de tikje wilde buitenkater die een aai op zijn tijd leuk vindt maar er niet persé op zit te wachten. Heeft nog een hele tijd last gehad van een zware longonsteking maar na een antibiotica kuur rochelt hij nu gelukkig niet meer als een rookverslaafde...
Voorheen (Abri)Koosje, nu Dave, oftewel wel Li'l-Baby-David. Naar schatting een week of 2 jonger dan zijn vriendje, onze baby, kruipt graag veel en langdurig bij je om uitgebreid geknuffeld te worden.

Ze slapen samen, knuffelen en wassen elkaar, en rennen als gekken achter elkaar door het huis. Soms mogen ze even (samen met ons, we laten ze pas 'los' als ze gecastreerd zijn) de tuin in. De kippen vinden ze erg interessant. De kippen vinden de babies daarentegen niet zo bijzonder spannend.
Alleen ons ouwetje, Wookie, is nog niet bezweken voor de charmes van de babies. Maar hij tolereert ze, of doet gewoon alsof ze er niet zijn...

maandag 12 september 2011

Miempje maakt Costumière-werkjes en tekeningen

De Ensaid lessen zijn weer begonnen, en de afgelopen week heb ik...
...wat herhalingsmodellen (eerste lesjes uit het tweede boek) getekend,
...een viltapplicatie gefabriekt en
 ...dit ondefineerbaar ogend voorwerp genaaid. Dit is het eerste naaiwerkje: een strakke japonmouw op halve schaal. Nog kreukelig en ongestreken, ik strijk hem overmorgen bij de les met Ina's strijkijzer. Mijn eigen ding laat weer plakvlekken achter... hoe voorzichtig ik er ook mee omga, op de een of andere manier raakt de zool mega-vies als ik vlieseline moet strijken. Natuurlijk zorg ik dat het ding op de voorgeschreven stand staat voor ik 'm op de vlieseline los laat, maar elke keer plakt het spul dan toch weer aan het ijzer. Bah...

zondag 11 september 2011

Miempje maakt gevulde chocoladetaart (en ook nog een beercakeje)

Men neme een boek vol lekkere cakereceptjes. Daaruit laat je je Jongste een favoriet kiezen:
De instructies, vervolgens, deels latend voor wat ze zijn en het eigen recept voor cakebeslag lichtelijk aanpassend krijg je vervolgens dit, ongebakken al zalig uitziend plaatje (mits je chocolade-verslaafd bent in elk geval...):
Het chocolade-beslag stort je in de ingevette roze bloemvorm.
 Die stort bijna in, door de hoeveelheid beslag die een beetje veel blijkt. Snel dus nog een tweede vormpje ingevet. Wat is beter dan een chocoladecake? Twee chocoladecakes, zeker in deze blauwe beervorm:
Na een poosje in de oven (en door Jongste voorzien van Kelloggs oogjes) ziet die er vervolgens zo uit:
De bloem wordt eerst doormidden gesneden, van chocoladevulling voorzien
en ziet er dan zo uit:
Lekker...!!!

zondag 4 september 2011

Miempje maakt weer siroop

Bijna 2 maanden eerder dan vorig jaar stond ik vanmiddag weer druifjes van de trosjes te halen. We twijfelden wel, zo vroeg in het jaar, zouden ze rijp genoeg zijn? Maar de blauwe knikkers vielen al in zulke grote hoeveelheden op het terras dat we 'de oogst' maar hebben binnengehaald. Terwijl ik rijpe druifjes van takjes en onrijpe groene bolletjes scheidde haalde DH de opbrengst in de onvolprezen Magimix door de sapcentrifuge.
Daarna een hoeveelheid suiker bij die 4,5e liter druivensap gegooid, dat wil je niet weten... (1 op 1 is de verhouding, en da's een boel!). De boel aan de kook gebracht, en de Ikea stolpflesjes gevuld... 7 liter limonadesiroop dit jaar. Minder dan vorig jaar, maar na deze idiote zomer toch niet slecht.

dinsdag 30 augustus 2011

Miempje maakt etuitjes

Na een lange zomerstop beginnen volgende week de Ensaid lessen weer. Het nieuwe boek voor module Costumière ligt al klaar. Deze tweede module vormt volgens de Ensaid-site een uitbreiding van de stof van Modinette: "De kimono, het tailleren en figuuraanpassingen maken. Het begin van asymmetrische modellen". Ik ben benieuwd... ik heb natuurlijk al in het tekenboek geneusd en vooral het tailleren lijkt me erg leuk.
Voor Modinette had ik mijn werkjes in blauwtinten uitgevoerd. Ik vind het wel leuk dat alle werkjes bij elkaar kleuren en de werkjesklapper daardoor een mooi samenhangend geheel wordt. Dus, voor de volgende modules ga ik die trend doorzetten, elke module krijgt zijn eigen basiskleur. Voor Costumière is dit geel geworden. Niet persé mijn favoriete kleur, en dat het de kleur van de kaft van het boek is realiseerde ik me pas later... Ik liep toevallig bij Frans Modestoffen tegen wat leuke, bij elkaar passende coupons in zachtgeel en zachtoranje aan. Dus geel it is, voor het komende jaar... want het streven is natuurlijk nog steeds per jaar een module af te ronden.
En goed gereedschap is het halve werk zeggen ze, dus daar zal het niet aan gaan liggen: want op mijn naaitafel staat mijn nieuwe naaimachine klaar om van start te gaan!
Mijn oude Lewensteintje begon me, nu hij een stuk intensiever gebruikt werd dan de voorgaande jaren, toch regelmatig te irriteren. Onregelmatige steken en op kritieke momenten uit de geleiders lopende bovendraden... daar werd ik toch wat minder blij van. Dus heb ik van het laatste restje vakantiegeld bij Huissteden een Pfaff gekocht van de nieuwe serie, de Ambition 1.5.
Deze had ik al een poosje op het oog. En hij bevalt prima! Een massa siersteken, een knoopsgatvoet die (in elk geval bij proeflapjes) heel nette knoopsgaatjes fabriekt en een aantal handige nieuwigheidjes waar ik al gauw aan gewend ben. En natuurlijk inclusief het fijne dubbel transport systeem van Pfaff.
 Om Pfaffje te leren gebruiken zocht ik wat kleine projectjes. Op het internet zwerven diverse tutorials voor lollige etuitjes rond, daarmee ben ik aan de gang gegaan:
Deze is op basis van dit pennenzakje. Een volgende keer misschien niet meer een stretch velours stofje nemen, dat zelfs met vlieseline nog wat scheef trekt...
nog zo'n pennenzakje maar iets aangepast, omdat ik zo'n plat zakje wel praktisch vond voor de make-up spulletjes van prépuberende Oudste,
en dit is een triangle coin purse. Grappig ding, maar vreemd genoeg moeilijk om leuk op de foto te krijgen.
En deze heb ik samen met Jongste gemaakt. Het etuitje, niet de giraf, dat is Dopie. De rits en siersteek op de Pfaff, verder heeft zij hem in elk gezet op de Lewenstein (= nu 'de naaimachine van de meiden').

Meer dan een restje stof, een rits en wat vlieseline of vilt voor versteviging heb je niet nodig... ik heb zo'n idee dat er nog wel meer zullen volgen, etuitjes kun je nooit genoeg hebben...!

zondag 28 augustus 2011

Miempje maakt het huis schoon (deel 3)

Het is alweer een tijdje - wat zeg ik, twee maanden (!!!) -  geleden dat ik hier met enig tromgeroffel aangekondigde het huishouden op gestructureerde wijze te gaan tackelen (zie hier en hier).
Hoog tijd, dus, voor een update.
Het gaat, zoals ik verwachtte, als een Echternach-processie (oftewel drie stappen naar voren en twee terug): langzaam, maar gestaag voorwaarts.

Vooral het principe dat aan elke dag een kamer gekoppeld is werkt erg prettig.
Als, bijvoorbeeld, dinsdags de slaapkamers op het programma staan ga ik me niet druk maken over de woonkamer, omdat ik weet dat die op donderdag aan de beurt komt. Dat maakt een dagtaak lekker overzichtelijk want als de kamer van die dag er weer netjes bij ligt: klaar.

We proberen ook braaf elke avond na het koken te zorgen dat de vaat in de vaatwasser gaat en het aanrecht leeg is. Ik heb geïnvesteerd in spuitflessen schoonmaakmiddel om gauw, tussendoor, oppervlakten te kunnen afnemen. Dan hoeven we niet altijd meteen te emmeren met een emmer sop en dat scheelt tijd. En in de woonkamer rondslingerende spullen worden z.s.m. opgeborgen. 

En ik moet zeggen: het begint zichtbaar te worden!
Beetje bij beetje lopen we in, en krijgen de boel onder controle...

En zo kon het zomaar gebeuren dat ik vanmiddag lekker lui in een oude Country Living zat te bladeren, voor de brandende houtkachel (in augustus!) en me realiseerde... dat voor het eerst sinds héél lang, ik zo maar rustig zat te lezen zonder dat onrustige, dringende, gevoel dat Ik Eigenlijk Nog Iets Zou Moeten Doen!
Wat fijn zeg...

dinsdag 2 augustus 2011

Miempje maakt een recept voor Super Simpele Sokken

Zoals ik al zei, alle onderdelen om een simpele sok te breien vond ik op het internet. Ik heb technieken gekozen om een sok te kunnen breien zoals ik hem wil hebben, zonder dat ik daar al te veel bij hoef na te denken of bij moet tellen.

Ik begin bij de teen, want dat vind ik leuk. Dan zie je de sok onder je naalden groeien, precies zoals een kind het zou tekenen. Bijkomend voordeel is dat wanneer je weinig wol hebt je in elk geval de voet helemaal afkrijgt. En, helemaal mooi: je kunt je sok tijdens het breien passen!
Als ik brei gebruik ik trouwens het liefst een rondbreinaald, want dan hoef ik niet de hele tijd achter vallende naalden aan te duiken (zoals tijdens de vakantie, werkend met korte houten breinaaldjes, weer bleek...).

Die teen brei ik als kapje, met verkorte rijen. Voor wie nog nooit van verkorte rijen heeft gehoord: als je tot tien kunt tellen, en zowel rechts als averechts kunt breien, is dit een peulenschil.

Dan volgt een flink stuk rondbreien voor de voet. Vervolgens weer zo'n kapje maar dan voor de hiel. Nog eens een stuk vrolijk in de rondte. En dan een boordje, elastisch afhechten, klaar...

Ging ik te snel? 
Ok, iets langzamer dan nu, met wat foto-voorbeelden... Zorg dat je sokkennaaldjes of een rondbreinaald hebt, sokkenwol, een draadje katoen en een haaknaaldje, dan gaan we beginnen.

Steken opzetten voor de teen. 
Een mooi overzicht voor het aantal steken die je voor jouw maat nodig hebt kun je vinden bij Wolhalla
Ik heb gemerkt dat dit voor mij iets aan de ruime kant is, en 60 steken in de rondte voor mij fijn zit. In onderstaand 'receptje' gebruik ik dus 60 steken.

Voor het opzetten van de steken pak ik een draadje katoen en een haaknaald, en haak een ketting. Deze moet iets langer zijn dan het aantal steken dat je nodig hebt voor een halve voet, ik haak dus 40 steken. De lus trek ik wat langer (zodat de ketting niet uitrafelt) en laat deze hangen.
Als je naar die gehaakte ketting kijkt zie je dat de voorkant er uit ziet als V-tjes boven elkaar. Op de achterkant van de ketting zie je platliggende steekjes naast elkaar.
Pak op die ketting die steken, in mijn geval zijn dat er dus 30 (halve voet) op een breinaald op, (zoals op de foto).
Vervolgens pak je je sokkenwol en daarmee brei je de opgepakte katoenen steekjes.
Draai het werk en brei in averechte steken terug.

Nu beginnen we met de verkorte rijen.
Het lijkt misschien wat ingewikkeld, maar dat valt best mee...
(*)
Brei alle steken tot je nog maar 1 steek op je linkernaald hebt staan. Haal de draad naar de voorkant van je werk, alsof je de laatste steek averecht wilt breien. Zet de laatste steek zonder deze te breien naar je rechternaald. Draai het werk om. Zet de (nu eerste) steek weer zonder deze te breien naar je rechternaald. Haal de draad, die nu achter je werk hangt, om deze ongebreide steek heen naar voren en brei averecht verder.
De ongebreide steek is nu 'ingepakt' in een draadje.

De averechte rij brei je ook tot je nog maar 1 steek op de linkernaald hebt staan. Draad naar achteren, steek overzetten naar rechternaald, werk draaien, steek overzetten naar rechternaald. Terwijl je de draad om de ongebreide steek heen naar achteren slaat (en de steek zo inpakt), brei je nu tot je nog twee steken op je linkernaald hebt: de ongebreide en zijn buurman. Wederom: draad naar voren, steek naar rechts, werk draaien, haal de draad naar voren, steek naar rechts, averecht breien tot twee steken op de linkernaald over zijn.

Zo brei je aan weerszijden telkens elke rij één steekje minder.
Ga zo door tot je aan de zijkanten tien steken 'ingepakt' hebt.

Bij mij staan er dan nog tien gebreide steken in het midden, is je sok wijder en ga je uit van meer dan 60 steken dan heb je nu ook meer steken in het midden staan.
Je werk ziet er, als het goed is, nu zo uit (als op de foto).
Nu gaan we het kapje maken door de ingepakte steken er weer bij op te pakken en samen te breien.
Brei tot je de eerste ingepakte steek tegenkomt. Neem deze steek, EN de er omheen geslagen lus, op en brei deze samen. De volgende steek op de linkernaald wordt weer ingepakt zoals hierboven, en deze steek heeft nu dus TWEE omslagen. De averechte rij idem: brei tot de eerste ingepakte steek, neem deze EN de er omheen geslagen lus, brei deze samen, en pak de volgende steek (voor de tweede keer) in.De volgende rij brei je tot je bij die twee keer ingepakte steek komt. Neem deze en beide omslagen op en brei deze samen. Volgende steek inpakken.
En zo voort, tot je alle steken weer recht en averecht gebreid hebt...
Je teenkapje is nu klaar.
(*)
Nu gaan we het katoenen hulpdraadje weghalen en de andere 30 steken op de naald zetten.
Draai je werk om zodat je gehaakte draadje voor ligt, en pak de wollen steekjes van de eerste gebreide rij op een naald. Nu kun je de gehaakte ketting gewoon uithalen door aan de draad de trekken... En je steken staan op de naald! 
De voet
Wanneer je de 60 steken evenredig op de sokkennaalden of je rondbreinaald hebt verdeeld kun je een tijdje rechtdoor in de rondte breien. Wanneer je bij de hiel bent aangekomen ga je weer een kapje breien. Je weet wanneer je bij de hiel bent aangekomen als je de sok past, en het stukje van je hiel-zool ongeveer even lang is als hoog. Tikkie lastig uit te leggen. Zie foto, het is een kwestie van inschatten en uitproberen...
De hiel
Brei tot je bent aangekomen bij de 30 steken van de onderkant van de sok.
Zorg dat deze op één naald staan. En brei nu het hele stuk over de verkorte rijen (tussen de (*) tekentjes) opnieuw. Als het kapje klaar is brei je weer vrolijk in de rondte verder.

Hoe lang je de sok op je been wilt laten worden mag je helemaal zelf weten. Ik maak mijn sokken altijd even lang als hoog. Daarvoor vouw ik hem dubbel om te zien hoever ik ben, zorg dat ik op het eind nog genoeg ruimte overhoud voor een boordje (zie foto, klaar voor het boordje) en brei die 1 steek recht - 1 steek averecht.
Tot slot: elastisch afhechten
Bij normaal afhechten kan een boordje nogal strak worden en dat wil je niet bij een sok (tenzij je het fijn vindt natuurlijk). Daarom hecht ik elastisch af. Dat doe je alsvolgt:
Brei 1 steek;
(**)zet deze terug naar je linkernaald; steek de rechternaald achterlangs door twee steken (de gebreide en zijn buurman) en brei deze samen.(**)
Herhaal het stuk tussen de (**) tot je rond bent.

Maak nog een sok op dezelfde manier, hecht de draadjes af, en je Snelle Simpele Sokken zijn klaar!
...ok, het is nog een behoorlijk lang verhaal geworden. Maar, echt, het is een stuk lastiger om het zwart op wit uit te leggen dan het is om het te doen... Veel plezier ermee.

maandag 1 augustus 2011

Miempje maakt Snelle Simpele Sokken

De afgelopen weken hebben we doorgebracht in Frankrijk en Spanje. Met sleurhutje en tentje zochten we de zon op, en hebben samen leuke dingen gedaan... Zo hebben we met zijn viertjes paard gereden, grotten bezocht, kano gevaren op de Dordogne en stapels boeken gelezen hangend in de hangmat.

Eigenlijk was ik van plan om tijdens de vakantie wat UFO's weg te werken (brei-taal voor UnFinished Objects) want Oh. My. God. wat liggen er veel onafgemaakte breiprojectjes te wachten in de breimand... Maar vakantie is de periode bij uitstek om plannen buitenboord te zetten natuurlijk.
Dus heb ik een paar Snelle Simpele Sokken gebreid, als cadeautje voor een vriendin van de dochers, en het daar bij gelaten.
Sokkenbreien is voor mij namelijk ontzettend simpel verstand-op-nul werk. Heerlijk om die verloren uurtjes op de autoroute mee om te krijgen. Of op de bank, voor de televisie, bijvoorbeeld. Moet ik er wel bij zeggen dat ik mij dan niet bezig houd met het 'keren van de hiel' en dat soort geheimzinnige zaken... Leuk hoor, als je tijdens het breien de hele tijd een patroon wilt lezen, maar in dit geval wil ik een sok zonder nadenken. Van diverse handleidingen die ik op het internet gevonden heb, heb ik een sokkenrecept samengesteld dat voor mij werkt.
Na paar dagen op de weg is dit dan het resultaat...

vrijdag 29 juli 2011

Wat een rare week.

Onrustig in huis met spelende kinderen, rondzwervende nog-op-te-ruimen vakantiespullen, klussen voor het werk die (thuis op de laptop afwisselend met lange kantoordagen) gewoon doorgaan.
En tegelijk toch ook zo rustig in huis, terwijl ik onbewust toch steeds kattengeluiden verwacht.

Vanaf volgende week weer 'gewoon' naai/kook/brei/etc. verslagjes, nu ff gewoon... niets.

maandag 25 juli 2011

Er was eens een Miempje

In april van 1996 zat ik in onze tuin met een schopje in de grond te wroeten en onkruid weg te halen. Het was voor het eerst dat ik een tuin had, we woonden net in ons huisje, en ik had totaal geen verstand van tuinieren... Ik deed het puur vanwege de lol, lekker vuile handen krijgen bij een warm lentezonnetje. En ik merkte dat ik niet alleen was: op een veilig afstandje zat een mooi jong cypers katertje naar me te kijken. "Zo jongen, kom je me helpen?" zei ik. En de kater hield me gezelschap.

Tegen het eind van de middag liep hij, vanzelf, mee naar binnen. Als ik hem weer buiten zette, bleef hij op de vensterbank zitten om naar binnen te kijken. Hij mauwde, gaf kopjes, keek me vol verwachting aan. "Hij heeft vast honger" dacht ik (wist ik veel, nog nooit katten gehad), "van wie zou hij zijn?".
Navraag in de buurt leverde niets op. Ik kwam tot de conclusie dat hij van de vorige eigenaar van ons huis moest zijn geweest en ik wilde hem niet laten verhongeren dus ik kocht brokjes. En daarmee was het een voldongen feit: katertje bleef.

DH sputterde nog heel even tegen, hondenmens als hij is, maar katertje sprong op zijn schoot en begon te purrrrren. En DH was ook verkocht... minder hondenmens dan hij dacht, vooral heel erg dierenmens.

We kochten een paar keer een vlooienbandje, maar ons katertje kwam consequent met een lege nek terug van zijn tuinuitstapjes. Een raadsel, tot we erachter kwamen dat hij kon verwijderen door ze achter een tak te haken en zijn koppie terug te trekken...
Gelukkig ontdekten we dat voordat hij zichzelf ophing en we stapten over op vlooiendruppels.

Toen hij een keer van een tuintripje terugkwam met een gescheurd nageltje zijn we naar een dierenarts gegaan. Hij werd rond een jaar oud geschat en bleek gecastreerd. En belangrijker: hier werd onze nieuwe huisgenoot formeel 'van ons' (of wij van hem, zoals je wilt). In plaats van 'hond' werd hij als Miempje -limbo-slang voor 'katje'- op onze naam geregistreerd.

Jaren later hebben we ontdekt waar hij vandaan kwam: vrijwel tegelijk met ons was een familie in de straat komen te wonen, een drietal (!) huizen verder.
Ze hadden drie kinderen, nog een kat, en puppy en net een baby erbij. Het was ons Miempje blijkbaar wat te druk...
Ze hebben altijd geweten dat hij bij ons was maar dat vonden ze blijkbaar geen probleem. Pas toen ze weer verhuisden kwamen we daar achter...

Later kwamen er bij ons ook nog een katertje, twee kinderen, cavia's en kippen bij. Maar Miempje was de baas van de roedel.
Hij was net zo sterk gehecht aan ons als wij aan hem.
Als we thuiskwamen zat hij op de vensterbank op ons te wachten.
Hij was altijd het liefst binnen, bij ons, en als wij buiten waren kwam hij ons buiten gezelschap houden.
Als we boodschappen gingen halen had je kans hem op de hoek van de straat tegen te komen, daar zat hij dan op ons te wachten, om mee terug naar huis te lopen.
Miempje wist altijd wanneer iemand ziek was, of verdrietig, dan kwam hij bij je.
Ik weet dat er zat mensen van mening zijn dat een kat tot dergelijke intelligentie en gevoelens niet in staat is, maar wij weten wel beter.
Miempje en wij, wij hoorden bij elkaar.

Dit jaar werd hij 16. Hij liep soms wat moeilijker, sliep wat meer, werd wat mager. Kreeg bronchitis, maar kwam dat met antibiotica te boven. Een jaar of drie geleden was dat ook al eens gebeurd, en toen was hij een hoektand kwijt geraakt. Hierdoor zat zijn bekkie soms scheef. Halverwege het schoonlikken kon hij je dan heel charmant aankijken met zijn tongetje naar buiten.
Tegelijk was hij nog steeds enorm aanhankelijk, mooi, lief, en speels.
We hoopten dat hij nog lang bij ons zou zijn.

Maar toen we zondag terugkwamen van vakantie was hij verdwenen.
Buurman was elke dag geweest, had hem zaterdagochtend nog gezien, en toen had hij nog - als altijd - met smaak gegeten.
We hebben alles afgezocht en DH heeft maandagochtend naar dierenartsen en naar Amivedi gebeld.
Rond 1 uur kwam een verlossend telefoontje: hij was gevonden!
Iemand had hem 's ochtends vroeg uitgeput en ziek gevonden, in een zijstraat een 300 meter van ons huis. Ze hebben de dierenambulance gebeld, die hem naar de dierenarts had gebracht. We raceten er naar toe en toen hij ons zag begon hij meteen te snorren en probeerde naar ons toe te lopen. Hij was er echter slecht aan toe en moest blijven voor onderzoek.
En wat later op de middag kregen we een telefoontje...
Miempje kon niet meer beter worden.
Hij had FIP, zijn buik zat vol vocht.
We zijn samen afscheid gaan nemen. Hij was blij dat we er waren, bleef hard purren en alle kanten op kopjes geven.
Oudste en jongste gingen daarna naar de wachtkamer, DH en ik zijn tot het laatst bij hem gebleven.
Dankbaar dat we hem nog teruggevonden hebben, en er voor hem konden zijn.

En nu is Miempje er niet meer.
Enige echte Miempje, waarvan ik de naam als pseudoniem voor mijn blog heb gebruikt.
Liefste Miempje, grote vriend, mooiste kat van de hele wereld.

We missen je vreselijk.

vrijdag 1 juli 2011

Miempje maakt zich op voor de schoolvakantie

Hier in het midden van het land begint vanmiddag de schoolvakantie...
Net las ik een grappig en ook nuttig blogje van Mme ZsaZsa over het thema, vol goede tips om helemaal 'zen' de zomerweken te doorstaan, getiteld
Hoe overleef ik de zomervakantie met mijn kinderen?

...Grandioos!

dinsdag 28 juni 2011

Miempje maakt foto's (om het onweer ff te vergeten...)

Ergens halverwege de Modinette-werkjes ben ik gestopt met het maken en plaatsen van foto's, dat wil ik wel nog een keertje bijwerken. Voor nu in elk geval wel alvast: de examen-kledingstukken. Het kinderjurkje had ik al op de foto, de dingen waar ik zelf voor moet poseren lieten op zich wachten... Dus wat doe je als het onweert en het nog stikbenauwd is, om de tijd een beetje plezant dan wel nuttig te besteden?

Het rokje (altijd charmant zo'n spiegel-foto, vandaar nog een close-upje ernaast),

het vrijetijds kledingstuk: een kort badjasje van dunne badstof. Met geen mogelijkheid mooi(er dan dit) op de foto te krijgen via spiegel, in het halfdonker (maar ik houd niet van flitsen),

en het kinderjurkje. Wat wil je, met zo'n model wordt die foto vanzelf al mooi...

En los van Ensaid-naaiwerk waren er nog de Lemon-jurkjes van de meiden:
...en het onweer is voorbij, mooi!

donderdag 23 juni 2011

Miempje maakt het huis schoon (deel 2)


Zo, de eerste opzet is rond.

Ik ben begonnen door een werklijst te maken op basis van de 30-dagen-lijst van die site, maar kwam er al snel achter dat zo'n 30-dagen cyclus voor ons niet zou werken. Op maandag hebben de dames paardrijles, dan zou ik pas na het avondeten aan een dagtaakje kunnen beginnen. DH is woensdags thuis, ik heb donderdags thuiswerkdag, dus dan zouden we makkelijker tussendoor taakjes moeten kunnen oppakken. De was zal ik toch wel in het weekend blijven draaien omdat ik dan voldoende verzameld heb om een aantal volle (gesorteerde) machines te kunnen draaien. Anders gezegd, een systeem van een 4wekelijkse cyclus met vaste klussen op vaste dagen werkt voor ons beter.
  • Dus heb ik een lijst gemaakt van voorkomende klussen;
  • deze viel al snel logisch uiteen in een indeling naar kamers;
  • vervolgens kregen sommige kamers/ruimten hogere prioriteit boven andere... sommige kamers/klussen moeten ten minste 1x per week gedaan worden terwijl voor andere kamers/klussen 1x per 2 weken of zelfs 1x per 4 weken voldoende is;
  • daarna heb ik de kamers/klussen over dagen van de week verdeeld (sommige komen elke week terug, andere om de week);
  • het enige dat nog overbleef was dat je een aantal keer beperkt een kamer oppervlakkig schoonmaakt en een keer doe je het grondig... dussss heb ik voor elke kamer/klus 1x per vier weken (in principe) toegewezen voor een grondigere schoonmaak, gezorgd dat dit deze klussen ook weer een beetje over de vier weken verspreid zijn (en niet in 1 week alle kamers grondig gedaan moeten worden);
  • op zaterdag stond was draaien, maar omdat het sorteren en vullen van de machine niet veel tijd kost is dit altijd gecombineerd met een ander klusje;
  • voor zondags heb ik het opvouwen en opruimen van de was genoteerd, daarmee ben ik sowieso al meer dan 20 minuten kwijt...
  • en tot slot heb ik de paardrijd-maandag leeg gelaten, die kan in noodgevallen gebruikt voor als een andere dag eens iets is blijven liggen. Of gewoon om een keer per week geen taakje te doen, je hoeft het per slot van rekening ook niet te overdrijven he... Per slot van rekening:
Daarmee zijn dus voor 4weekse cycli dagtaken van ca. 20 minuten toegewezen. Zo kun je per dag kunt kijken wat je doet, en dat kun je afstrepen als je klaar bent. Bijvoorbeeld: vandaag is het donderdag, dan is volgens het schema de keuken en woonkamer aan de beurt: dus dan doe ik of een oppervlakkige of een grondige taak, en streep die weg; de volgende drie donderdagen moeten dan de andere vakjes afgestreept. En na vier weken hang ik een nieuwe print op. 

Klinkt supergeorganiseerd, zo op papier, dat moet werken toch??? Het vereist wel toewijding, ELKE dag zal een huishoudelijk taakje getackeld moeten worden. Maar als we dit een maand of wat aanhouden zouden we dus in principe een schoon huis moeten hebben…En DAT zou toch wel HEEL fijn zijn!

dinsdag 21 juni 2011

Miempje maakt het huis schoon

Laatst stuurde DH mij een link naar een webpagina.
Nu komt dat op zich wel vaker voor.
Deze was echter een direct gevolg van gemopper van mijn kant...

Zo gemiddeld een keer per maand (vul zelf maar in) kijk ik thuis om mij heen om tot de conclusie te komen dat ik samenwoon met een stelletje viespeukjes. Dochters die de vloer als handige opruimplek zien, en niet snappen waarom ik daar anders over denk. En de kaboutertjes zijn waarschijnlijk door dit kabinet ook al als linkse hobby wegbezuinigd, want die komen helaas niet 's nachts voor mij opruimen en schoonmaken...
 Met snel stijgend adrenaline en even snel dalend humeur maak ik mij dan flink kwaad om een paar uur later te eindigen met een (relatief) schoon huis. En, als ik pech heb en tijdens die toestand ontplof en mijn ongenoegen over de situatie uit, heb ik naast een schoon huis ook een verpest humeur veroorzaakt bij ons alle vier....
Na zo'n ontploffing kreeg ik dus deze link gestuurd: How to clean your house in 20 minutes a day for 30 days.

Uitgangspunt van de tekst is dat je het huishouden in kleine 'hapklare brokjes' opdeelt en elke dag een stukje doet. Op die manier ben je niet (zoals ik momenteel...) elk weekend een hele dag kwijt om het puin van de afgelopen week te ruimen.

Ik vond het erg interessant leesmateriaal. Alleen al te lezen dat ik niet de enige ben waar de zaken zo lopen lucht al op...
In het verleden heb ik wel al meer geprobeerd op dat gebied, verschillende pogingen gedaan om de huishoudklusjes te organiseren, maar helaas nooit met veel - dan wel langdurig - resultaat. En op de een of andere manier klinkt deze methode haalbaar...?
Hoewel ik denk dat je met een huishouden van vier aan 20 minuten per dag bepaald niet genoeg hebt. Misschien als je koken en vaat niet meetelt. Ook elke dag een beetje was draaien vind ik niet zo slim aangezien het milieu- en vuiltechnisch beter is volle machines te draaien... maar verder wil ik het best een kans geven.

Dusssss, ik ga het 30-dagen lijstje vertalen naar ons huis en onze zooi, ga het een tijdje proberen, en we zullen zien of het werkt...?

maandag 20 juni 2011

Miempje maakt korte metten....

...met de achterstand thuis...
De laatste tijd is er door tijdgebrek nogal wat bij ingeschoten. Tja, dat krijg je ervan als je zo eigenwijs bent (naast kinderen, huishouden en baan) persé na een dik half jaar je examen al te willen doen, ha.

Met het examen nu achter de rug en het diploma op zak is er weer tijd voor andere zaken.
Dus, afgelopen weekend heb ik voor de afwisseling wat ...naaiwerk gedaan.
Er lagen twee jurkjes te wachten om van een maatje S getransformeerd te worden in maat 128 respectievelijk 140. Dat is het gevolg van de combinatie uitverkoop bij boetiek Lemon, en twee dochters vol vertrouwen in moeders naaikunsten...
Ook lag er een stapeltje zomerbroeken van DH die ingenomen moesten worden. Na een jaar sportschool, fietsen en squashen bleken deze veel te ruim: bij eentje heb ik de band zelfs 11 (!!!) centimeter smaller gemaakt.

En zo lag er ook nog steeds de stof die ik ooit bij Noeks bestelde om voor mezelf een zomerrokje te maken. De laatste tijd zag ik bij Vlaamse naaiblogjes de tip voorbij komen om rokjes te simplificeren door de rits te laten... en de rok over je hoofd aan te trekken! Dus, tadaaa, snel rokje erbij. Paspelbandje er tussen, verstevigd beleg er in, zoomlijn van de examenrok overgenomen (ik heb thuis niet zo'n handig poederspuitding om de rokhoogte aan te geven...). En het past, zit, leuk voor erbij voor de vakantie:

Kortom, het achterstallig verstel- en naaiwerk is weggewerkt.
Volgende stap, achterstallig huishoudwerk...

donderdag 16 juni 2011

Miempje maakt examenopgaven en is...

...geslaagd!!!
Met best mooie cijfers, ook nog!

woensdag 15 juni 2011

Miempje maakt zich op voor het examen...

Morgen is het zover, Modinette examen.
De kledingstukken zitten samen met de ordner met de werkjes in een grote tas, daarnaast een tas met teken- en naaispullen. Morgen stop ik daar nog sportdrank bij (en wat te eten) en dan ben ik er helemaal klaar voor...
...hoop ik!!!!!!

dinsdag 24 mei 2011

Miempje maakt hartige taart

Effe een snel berichtje tussendoor...
Met twee van de vijf kipjes die continue op het nest broeds liggen te wezen is de eiproductie duidelijk verminderd. Maar er waren toch genoeg eitjes in het mandje om weer eens iets uit te proberen...
Drie paprika's, drie uien en drie knoflooktenen in blokjes gesneden en gebakken met italiaanse kruiden en wat versgemalen peper;
een stuk of wat eieren (ik méén acht) losgeklopt met 200 gram zachte geitenkaas;
er lagen nog twee stukjes kaas in de koelkast, die in de super-Magimix geraspt;
geraspte kaas en paprikamix door geklopt ei geroerd;
een vorm ingevet en bekleed met kant-en-klare lapjes deeg voor hartige taart;
deeg gevuld met het eimengsel;
60 minuten in de oven op 160 graden (heteluchtoven, vandaar)...
...smullen maar!
De vulling was zeer zeker voor herhaling vatbaar. Maar een volgende keer geen Koopmans deeg uit de diepvries meer... Jongste vroeg of ik de doos om de taart had laten zitten want de bodem was als karton!!!

zondag 15 mei 2011

Miempje maakt huiswerk

Phoeh, dat was optimistisch, dat ik laatst dacht snel weer méér te kunnen bloggen...
Ik heb het momenteel razend druk. Ik mag inderdaad 16 juni examen gaan doen voor Ensaid Modinette, joepie! Dat klinkt nog heel ver weg maar intussen is het toch al over 4 (= vier!!!) weken zover...
Dus de examenkledingstukken moeten af, de laatste pagina uit het boek moet nog even getekend en de grondpatronen moeten uit het hoofd geleerd worden... en natuurlijk gaat intussen alles gewoon door. Oftewel ik draai even in de overdrive, na 16 juni heb ik weer tijd voor foto's en blog.
Tot dan, weer...