dinsdag 24 maart 2015

Miempje maakt verse tomatensaus. Of is het toch soep?

In een poging te consuminderen ben ik de laatste weken bezig geweest met een kritisch vergelijkend boodschappenonderzoek.
Zoals ook uit ander onderzoek blijkt, kom ik er op uit dat je voor merkartikelen beter Appie kunt vermijden. Bij de Dirk zijn deze 10 cent goedkoper per product dan Appie, I kid you not. Ok, laat het bij goedkope producten 5 cent zijn. Dus tegenwoordig wordt weer 1x per week het wagentje gevuld bij Dirk.
Dat is wel los van reclames natuurlijk. En ga je kijken naar verse waar, en de basic producten, dan wil het nog wel eens handig zijn om te vergelijken: soms is Appie dan weer goedkoper, zelfs, dan Aldi... En die basic dingen zijn vaak echt niet slechter (of viezer ;-) dan de A-merken, moet zelfs het kritische gezin van Miempje toegeven.

Waar ik echt een beetje van achterover viel was de prijs van diepvriesfruit in vergelijking tot vers fruit. Voorheen had ik geen toepassing voor diepvriesfruit, dus dat kochten we niet. Sinds we aan de smoothies zijn gaan er echter heel wat ananasstukjes, bessen, aardbeien e.d. doorheen in huize Miemp. Voorheen kochten we die vers, vaak met de befaamde 35% sticker bij Appie. Diepvries blijkt echter veel voordeliger, en dan heb ik het over verschillen tot een euro of 6 (!) per kilo... Bovendien heb je als bijkomend voordeel dat je altijd een leuk voorraadje in je diepvrieslade hebt om te variëren.

...Samengevat is het gewoon heel slim te weten wat de dingen die je vaak koopt in de diverse winkels kosten, je kan er echt euries mee besparen.

In het kader van dat consuminderen ben ik nl. tegenwoordig ook meer aan het invriezen. Zowel aanbiedingen (brood, vegetarische burgers e.d., pizza), als de kliekjes die overblijven als je een grotere portie kookt.
Ook verse groenten in de aanbieding worden verwerkt en ingevroren.
Bij voorkeur biologische groenten, welteverstaan. Als je wilt consuminderen en op je uitgaven let, tikken de kosten voor bio-groente echter wel aan... We krijgen sowieso elke week een groentemandje van BeterBio. Bij supermarkt aanbiedingen wil ik toch ook wel eens voor niet-biologisch bezwijken... Want niet alle groenten zijn even gif-gevoelig:
En hoe leuk is dat, grote hoeveelheden groente verwerken! Soms lijkt koken net op spelen, heb ik gemerkt.

Zo waren laatst de tomaten in de aanbieding bij de Dirk, toen heb ik ff een paar kilo ingeslagen.
De ene helft heb ik in stukken gesneden op een bakplaat gelegd, met een paprika, rode ui en wat knoflook erbij, olijfolie en kruiden erover, en een uur in de oven gebakken op 160 graden. Tot slot het hele spul in een grote pan gedropt en met de staafmixer gepureerd tot een heel lekker soepje.
Tenminste, dat vond ik.
Jongste en Oudste waren helaas minder gecharmeerd van het verse tomatensoepje, ondanks de roomkaas die ik er bij hen nog doorheen had geroerd... die velletjes, he. Veel te hard, en dus 'vies'.
Dus de liter soep die ik nu nog in de vriezer heb staan kan ik waarschijnlijk in mijn eentje eten.

Toen ik vanmiddag met de tweede batch aan de gang ging heb ik het daarom anders aangepakt.
Op advies van Janneke Vreugdenhil (die het op haar beurt van Marcella Hazan had geleend) heb ik de tomaten met ui, kruiden en olie deze keer gelijk in de grote soeppan gemikt. De tomaten koken in hun eigen sap tot saus, zo gaaf om te zien. Je begint met een pan vol stukken verse tomaat:
Na tien minuutjes ziet het er al zo uit, helemaal vanzelf:
Na drie kwartier kwam de grote velletjes-pitjes-verdwijn truc. Met neme een Magimix keukenmachine met een sapcentrifuge. De prut uit de pan gaat in de draaiende Magimix, en hey presto, gladde saus komt er weer uit. Pitjes en velletjes worden netjes opgevangen in de zeef en kunnen naar de compostbak...
Hoewel de saus nu heel mooi glad was, deed het mij kwa dikte en smaak nog wel erg aan soep denken, en dat was niet de bedoeling. Terug in de pan dus, met kruiden en peper (en een cheat in de vorm van bouillonblokje en blikje tomatenpuree...) en nog ff een kwartiertje om verder in te laten koken. Daarna had ik van 2 kilo tomaat en een middagje spelen in de keuken een kleine 3 liter tomatensaus...
Leuk hoor!!!
Morgen komt het nieuwe mandje van BeterBio, met daarin postelein. Die gaat dan in combinatie met deze tomatensaus in een lasagne, vergelijkbaar met deze... ben benieuwd!!!!



donderdag 6 november 2014

Miempje maakt een heerlijk herfstig soepje

Soms lees je een recept waarvan je denkt: dit klinkt veelbelovend...

Zo las ik laatst het boek De vegarevolutie, en zag daarin een recept voor een pompoensoep.
Ek jaar wil ik minstens 1x een pompoensoep maken. Net zoals ik elke winter 1x erwtensoep, en elk voorjaar 1x een wortel-preisoepje voorbij laat komen. Meestal maak ik het niet spannender dan dat ik een uitje en wat knoflook fruit, waarbij ik een pompoen - in stukken uiteraard - bak. Water erbij, koken, pureren, klaar. Beetje chili-olie en wat gistvlokken of geraspte kaas er over, en meer moet dat niet zijn.
Maar wat ik in dit recept interessant vond was dat ze de pompoen combineerden met rode linzen, en dat klonk wel ok.
Toen ik kort daarna in Veg! las over hoe in de oven grillen de smaak van pompoen nog verbetert dacht ik... daar moet ik dan toch iets mee kunnen? :-)

Toevallig had ik nog een pompoen liggen, die lag nog decoratief te wezen op het herfst tafeltje... dat moest het nu zonder stellen.
Dus ging ik aan de slag met een combinatie van die recepten.

Ik hakte de pompoen in vier stukken, haalde de pitten en draden eruit, en daarna sneed ik de stukken in reepjes van ongeveer een centimeter dik.
Die legde ik als zonnebadertjes op een zonnig strand, zij aan zij, op een van bakpapier voorziene bakplaat.
Vijf flinke knoflooktenen plette ik onder het grote hakmes en legde ze (vel en al) tussen de pompoen.
Met wat versgemalen peper, zeezout en wat olijfolie er overheen ging de bakplaat drie kwartier op 200 graden de oven in. Na een half uurtje draaide ik alle reepjes om, zodat ook de andere kant kon aankleuren.

In de tussentijd snipperde ik een flinke ui heel fijn.
In de grote soeppan verhitte ik wat kokosolie en bakte daarin 2 theelepels gemalen komijnzaad, 2 theelepels garam masala en 1 theelepel kurkuma een minuutje. Daarna voegde de ui toe en bakte die nog een minuutje mee.
Toen spoelde ik 150 gram rode linzen in een zeef onder de kraan. Die gingen ook in de pan, samen met een klein blikje tomatenpuree en de gegrilde pompoen, die intussen klaar was.
De knoflooktenen peuterde ik uit hun velletjes en kieperde ze bij de andere ingrediënten. Met een liter water en 1 vega bouillonblokje kookte ik alles 20 minuten.
Tot slot pureerde ik de soep met de staafmixer, en voegde een (uitgelekt) blikje kikkererwten toe, dat nog vijf minuten op een laag pitje mee pruttelde.

Oh. My. God.
De moeder van alle herfstsoepen...!
In een woord, umami :-)

zaterdag 27 september 2014

Miempje maakt een broek (deel 2)

Op mijn stukje van vorige week kreeg ik een reactie (waarvoor nog bedankt, Karien,leuk dat je mijn blog leest! :-)
Het bracht me op het idee een post te wijden aan de naai techniek van het doorslaan oftewel doorlussen.

Voor wie het nog niet weet: ik ben nogal kritisch... om niet te zeggen perfectionistisch. Daardoor is het altijd erg lastig om aan mijn eigen verwachtingen te voldoen, bij naaiwerk!!
Eigenlijk is dat een van de redenen waarom ik in 2010 ben begonnen aan de opleiding Ensaid.
Ik breide, spon en fröbelde en werd daar - meestal - erg blij van. Maar om de een of andere reden kreeg ik dat met naaiwerk niet voor elkaar...Wat ik ook probeerde, het bleef te rommelig naar mijn smaak. Dus zocht en vond ik professionele hulp, in de persoon van naai juf Ina en de Ensaid opleiding :-)

De afgelopen jaren heb ik bij Ina hele mooie en handige technieken geleerd, en ben ik eindelijk blij met wat ik op mijn naaimachine produceer. En een van de technieken die voor mij veel voordeel oplevert is het doorlussen!
Ik geef het eerlijk toe: in eerste instantie leek het mij (ook) een overbodige, onnodig tijdrovende, extra handeling.
Maar zodra ik het toepaste en zag hoe het werkt was ik volledig om.

Stel, je wilt een steekzak maken voor je nieuwe jeans-model broek. Dat is niet bepaald een vierkant lapje, dus je wilt dat het patroon goed op de stof overgebracht wordt en liefst ook aan beide kanten gelijk is.
Bij het doorlussen, of doorslaan, breng je het patroon over op de stof door een grote rijgsteek aan te brengen langs de rand van het opgespelde patroonpapier.
Hierbij trek je de draad niet aan, maar laat aan de bovenkant een flinke lus staan.
 Wanneer je de spelden en het papier verwijdert, trek je voorzichtig de twee stoflagen van elkaar waardoor de draad van de lus tussen de twee stoflagen komt. Vervolgens knip je de draden tussen de twee stoflagen door.
Nu heb je twee lapjes stof met daarop het patroon exact in rijgsteek te zien is... (klik op de foto's voor een vergroting...)
Eitje, toch?

En wat nou het mooie is, en het grote voordeel voor mij van deze techniek boven kleermakerskrijt of spelden of iets dergelijks: de rijgdraadjes, en daarmee de naai-lijn van je patroon, blijven zitten tot je ze er uit haalt.
Dus wanneer je het patroon in elkaar rijgt, de stof onder de naaimachine legt, je model nog moet corrigeren etc.: je originele patroon blijft zichtbaar.
En daarmee kun je op de milimeter precies je model in elkaar zetten, door simpelweg de rijgdraadjes te volgen...:-)

Natuurlijk, je kunt vertrouwen op je vaste hand bij het knippen en er van uit gaan dat je altijd exact 1 centimeter langs alle patroonranden aanhoudt, en dat je ook precies 1 centimeter van je kniprand naait. Of dat je spelden precies op de goede plek zitten en niet uit de stof vallen. En dat je daarbij ook altijd helemaal exact in het patroonmodel past zonder dat er nog correcties nodig zijn... maar weet je, in de praktijk maak ik het zelden mee dat het - voor mij althans - zo werkt...???

Dus daarom is voor mij het extra werk van het doorlussen het altijd wel waard hoor.
En daarbij is doorlussen heerlijk verstand-op-nul werk, altijd een fijn zen-momentje...


donderdag 18 september 2014

Miempje maakt een broek

De Ensaid naailes is weer begonnen!
Voor de vakantie was ik begonnen aan een examenstuk: een 'dames- of herenpantalon met zakken, tailleband en voorsluiting'. In mijn geval wordt het een broek voor mijzelf, een skinny fivepocket model van een donkerpaars stretch babyrib stofje.

...Wat een gedoetje zeg, zo een broek maken from scratch!

Je tekent het patroon, eerst op schaal en als het klopt ook op patroonpapier.
Stofleggen, spelden, doorslaan, knippen.
In elkaar rijgen, passen, afspelden.
Correcties rijgen en op het patroonpapier bijwerken.

Weer passen, plek waar de band komt bepalen en spelden, overbrengen op patroonpapier.
Zo ver was ik voor de vakantie gekomen, het was alweer aardig weggezakt hoe het zat en waar ik gebleven was...

Tijdens de afgelopen les heb ik nog de steekzak op patroonpapier getekend, en de band en het jukstuk van het patroon geknipt.
Daarna werden alle rijgdraden weer doorgeknipt zodat ik weer twee voor- en twee achterdelen had.
Waarop wéér de - nu bijgewerkte en bijgeknipte - patroondelen werden gespeld, en eventuele afwijkingen opnieuw werden doorgeslagen...
Klaar om weer in elkaar te rijgen etc.etc.etc.
...Volgens naai juf Ina heb ik straks dan wel een broekpatroon waarmee ik 'blind' perfect zittende broeken voor mijzelf in elkaar kan zetten.
Dat mag ook wel, na al dat werk...
Dan moet ik wel ff alle stukken patroonpapier op steviger karton o.i.d. overnemen.
Wie zei ook weer dat kleren voor jezelf tekenen en naaien makkelijk is????

dinsdag 9 september 2014

Miempje maakt een slouch beanie

Ook al was het hier op het blog stil, op wollig gebied heb ik de afgelopen maanden toch niet helemaal stil gezeten. Na de handschoenen (zie hier, hier en hier) heb ik nog een restjes-sjaal gebreid. Ik wilde een sjaal bij mijn nieuwe paarse winterjas, dus zocht ik kleurtjes garen bij elkaar die samen goed bij de jas kleurden.
De keuze viel op een zwart acryl, de paarsige alpaca van die handschoentjes, en een tweedraads zelfgesponnen grijze shetlanderwol. Ik vond een patroon op Ravelry voor een leuke breisteek op dikke naalden, met af en toe een gaatje, en breide vlot 2 meter sjaal.
Na een winter dragen ziet hij er al aardig gebruikt uit...
Daarnaast ben ik begonnen aan wat een meerjaren project lijkt te worden: een deken van granny-squares.
Op het blog van Attic24 staan altijd de meest mooie, kleurige haakdingen, erg aanstekelijk. Hoewel ik meer een breier dan een haker ben wilde ik dit toch ook wel proberen...

Dus, goedkoop acryl garen gekocht (bij de Wibra, daar kun je je geen buil aan vallen) in een paar mooi bij elkaar passende kleurtjes, en begonnen. Heel optimistisch, niet eerst een klein project, maar gelijk gestart met een plaid.
Dat was in december.

Tijdens de kerstvakantie haakte ik lapje na lapje.
Ik had romantische voorstellingen van een familieproject-deken... maar daar moest ik helaas van af stappen. Jongste heeft een heel lapje bijgedragen, Oudste gaf het na twee rondjes haken op... niet haar ding. Ook afgelopen zomervakantie ging de acryl weer mee en op de péage haakte ik vier knotten garen tot lapjes.
 98 lapjes down, 108 to go... Kortom: wordt vervolgd.
Omdat ik niet altijd zin heb in het meerjaren-haak-project heb ik afgelopen vrijdag nog eens een vlot breiwerk opgezet. En maandag was ie af:
een slouch beanie.
Het garen lag er nog, in de vorm van een muts-in-wording voor Oudste die inmiddels echter allang niet meer leuk gevonden werd. Op Ravelry (wederom) vond ik een lollige slouchy muts die ik, na een stekenlap-herberekening, snel breidde op dikke naalden.
Deze muts werd wel gewaardeerd...:-)

zaterdag 6 september 2014

Miempje maakt crèpes

Normale pannenkoeken mislukken bij mij altijd. Dus heb ik de afgelopen weken in Frankrijk goed opgelet bij de crèpes bakkers, recept opgezocht, toen boekweitmeel gekocht.
Eerljk gezegd verwachtte ik er eigenlijk niet zo veel van...

Nou moet ik zeggen,  een recept opzoeken, dat is een verhaal apart. Normaal gesproken komen de vele recepten voor een gerecht, op het internet, in de basis wel overeen. Maar blijkbaar geldt voor crèpes: zoveel bakkers, zoveel recepten. Want ze waren allemaal verschillend qua ingrediënten en hoeveelheden. Feitelijk doet iedereen maar wat? Het enige waar iedereen het over eens is,  is dat het beslag heel vloeibaar moet zijn.  
Als dikke chocomel, zeg maar. 
En dat er boekweitmeel in gaat. 
Dus, ik deed ook maar wat. Met boekweitmeel. 

Ik roerde 200 gram tarwemeel en 150 gram boekweitmeel door elkaar. Daar gooide ik een beetje zout, een beetje walnotenolie en drie eieren bij. De eieren van onze kipjes zijn wat kleiner dan de doorsnee supermarkteieren, daarvan zouden twee waarschijnlijk al voldoende zijn. In sommige recepten gebruiken ze helemaal geen eieren, zoals gezegd, iedereen doet wat hij/zij het lekkerst vindt.
Daarna roerde ik een liter water er beetje bij beetje door, al kloppend in het beslag. Mijn streven was de chocomel-dikte, en die leek tegen de tijd dat er een liter doorheen zat wel ok.
Daarna liet ik het beslag een uur rusten in de koelkast.

Net als bij pannenkoeken moet de pan heel heet zijn. Ik pakte een keramische steelpan, deed er wat Alpro Bak & Braad in, en begon... Met dit resultaat:
Tadááá, moet je nou zien! Net echt, smaak en al!

vrijdag 5 september 2014

Miempje maakt er een potje van

Oh help,  is mijn laatste post echt in januari geweest? Waar is de tijd gebleven?? Ik weet dat ik de afgelopen maanden vooral druk was met mijn Kobo, met lezen dus...
De schrijf-inspiratie was in elk geval blijkbaar ver te zoeken.
Maar, zoals altijd na de zomervakantie, borrel ik nu weer over van creatieve plannen. Binnenkort dus weer posts, hier!!

woensdag 15 januari 2014

Miempje maakt smoothies

Een kind kan de was doen: vullen, vastdraaien, blenden...
...en klaar is de aardbei-banaan-sinaasappel smoothie!!!
Ontzettend lekker!
En wat een supermakkelijk apparaat, die Domo.
Die twee stuks fruit per dag halen we momenteel makkelijk! DH en Jongste zijn ook fan, dus dat wordt extra bekers aanschaffen...:-)
We hebben al diverse combinaties uitgeprobeerd, met ingrediënten waarvan we denken dat ze bij elkaar passen.
Mijn favoriete smoothie is op dit moment sinaasappel-ananas-kokos-granaatappelpitjes. Nom nom!

dinsdag 14 januari 2014

Miempje maakt rauwkost

In het bio-pakket van deze week zit een mix van diverse soorten bietjes. Tja. Ik houd wel van ingemaakte rode bietjes, maar thuis ben ik daarmee de enige. Voor deze bieten had ik dan ook andere plannen, in de vorm van rauwkost, salades en sapjes.

Gisteravond heb ik een eerste poging gewaagd: de fijnste rasp in de Magimix en daarop 1 (rauw) geel bietje, 1 appeltje en twee worteltjes geraspt.
Van rauwe bietjes wordt gezegd dat ze een 'aardse' smaak hebben. Hmmm, ja inderdaad.... alsof ik het ongewassen uit de moestuin in mijn mond heb gestopt, dacht ik. Kwa smaak dan in elk geval.
Beetje citroensap er overheen gedruppeld, twee eetlepels walnotenolie en een klein handje walnoten eroverheen gedaan en in de koelkast gezet voor de lunch van vandaag.

Ik was dus voorbereid op de 'gronderige' smaak maar werd plezierig verrast: de nacht in de koelkast met het citroensap en de olie hadden mijn creatie omgetoverd tot een heel lekker sappig, licht zoetig, walnotig rauwkost-slaatje.
He-le-maal niet verkeerd en voor herhaling vatbaar. :-)

zondag 12 januari 2014

Miempje maakt een goede start

De winterslaap kickte een paar maanden geleden, alweer vroeg, in voor Miempje…
Als de dagen korter worden en het buiten kil, koud en donker is ben ik niet op mijn best. Mijn energiepeil dropt en ik verkeer in staat van halfslaap… wachtend op de lente. En heb weinig blog-inspiratie.
Gelukkig zijn er tekenen dat het weer de goede kant uit gaat nu: met elk zonnestraaltje ben ik een beetje méér blij! Ik krijg weer zin om dingen op te pakken.
Zo heb ik mijn goede-voornemens-lijstje afgestoft (tja, het is er wel de tijd van het jaar voor)…

Een van de punten op de lijst is om elke dag 2x2 (=2 ons groente, 2 stuks fruit) te scoren. Eigenlijk is het te zot voor woorden dat dit ons - vegetariërs nota bene! - niet lukt. Twee stuks fruit is nog wel te doen, maar 2 ons groente is echt een enorme hoeveelheid. Zeker als de avondmaaltijd de enige is waarbij groente op tafel komt…
Daarnaast eten we veel te veel kaas. Wel lekker, maar niet echt gezond en zéker weten niet diervriendelijk of milieuvriendelijk. Want voor kaas heb je melk nodig, en die groeit niet aan plantjes maar komt nog steeds vooral uit de ‘intensieve veelhouderij’ a.k.a. uit fabrieken vol koeien.
Dus, tijd om verandering te brengen in ons eetpatroon.

...Misschien heb je wel al gehoord van de Meat Free Monday? Onder het motto: 1 dag per week kan een wereld van verschil maken is in 2009 deze campagne van start gegaan. Zelfs dat ene dagje vlees minder per week scheelt zo ontzettend veel voor het milieu en voor dierenwelzijn…
Wij eten al jaren 7 dagen per week vlees- en vis-loos.
Dussss nu had ik bedacht, aan mijn goede voornemen denkend, dat ik dit voor ons gezin kan vertalen naar 1 dag per week 100% plantaardig!
Om dit voor elkaar te boksen heb ik, om te beginnen, een fruitpluspakket abonnement genomen bij (met geweldige timing per 9-1-14 in Amersfoort gestarte) BeterBio.
Helemaal geweldig: ze bezorgen gratis thuis (of zoals in mijn geval op mijn werk)! Daarmee zijn we verzekerd van een wekelijkse, gevarieerde voorraad biologische groente en fruit.

Om deze aanvoer te kunnen bijhouden/verwerken heb ik mijn (toch al mooie) kookboekencollectie aangevuld met het Meat Free Monday Kookboek. Heeeeeeeel mooi boek, dat! Aparte recepten, goede ingrediënten, en seizoensgewijs opgezet. Vooral dat laatste is fijn, zeker als je met zo’n bio-groenteabonnement vol seizoensgroente werkt.
Daarbij heb ik daarnaast mijzelf nog een Domo DO436BL blender cadeau gedaan.Natuurlijk heb ik al mijn stoere Magimix voor het raspen van rauwkostslaatjes, en ook kan deze sappen persen, centrifugeren en blenden. Magimix is een krachtpatser voor grote klussen, kannen vol gezond lekkers klaarmaken kan hij als de beste. Maar voor de dagelijkse smoothie-voor-op-het-werk is deze Domo super: je vult de beker met de ingrediënten voor 1 smoothie, dop er op, blenden; dop vervangen door drinkdop en de smoothie is klaar voor transport (en gebruik).
...Tenminste, dat is wat de jubelende recensies mij beloven. Ik heb hem besteld en ga hem zo gauw hij arriveert testen!! :-)
...Dat MOET toch gaan lukken nu??? Over een poosje zal ik verslag uit brengen...:-)

woensdag 25 september 2013

Miempje maakt huiswerk

Module Tailleuse is vooral véél tekenwerk.
En véél uitwerken in papier, van dat tekenwerk.
En stofleggingen oefenen op papier.

Dus dat wordt gedisciplineerd huiswerk maken, de komende maanden.. dat wil zeggen, als ik volgend jaar weer examen wil doen…! Zou dat lukken? 2 à 3 lesjes tekenen per week, een broek en een jasje naaien, en een paar borduur- en klapperwerkjes. Het klinkt do-able. Hoewel broek en jasje best lastig naaiwerk zullen opleveren, en ik dat eigenlijk alleen in de les kan doen… 
Kortom, we zullen het zien. We gaan ervoor! :-)

donderdag 19 september 2013

Miempje maakt handschoenen, en een sjaal, en nog meer handschoenen, en een vestje...

Als het buiten nat en kil wordt, en binnen de houtkachel weer gaat branden, komt ook de breitas weer tevoorschijn.

Ik had de laatste tijd een beetje last van brei-block, de wollige variant op writers-block. Stilletjes en eenzaam lagen een aantal breiwerkjes te verstoffen.
Omdat ik bij nader inzien het model toch niet zo mooi vond.
Of omdat ik de wol toch niet fijn vond breien (waarom was ik ook bezweken voor die acryl, als ik daar niet van houd?!?).
Of omdat ik bij dat hele dunne wollige mohairgaren halverwege een fout had ontdekt die ik door de aard van het garen dus niet meer kon uithalen om te corrigeren… ben nogal van de kritische, he.

Maar van DH’s favoriete handschoenen was er een kwijt geraakt. Dus daar moest een nieuw stel komen, van hetzelfde patroon. Van fijne grijze yak-wol deze keer.
Voor mijzelf zette ik toen maar weer eens een möbius-sjaal op, die zitten zo prettig, daar kun je er nooit genoeg van hebben. Van dezelfde Rowan Felted Tweed wol (kleur 170, Seafarer) voor mijzelf ook nog maar een stel van die vingerloze handschoenen-cum-arm-warmers opgezet. Beide projectjes zijn momenteel nog in progress.
En toen ik mijn stitch markers zocht, kwam ik het mohairen vestje-in-wording weer tegen. Jammer van die fout in de rug. Maar zou iemand dat wel zien? Ok, IK weet het, dus ik blijf het zien… Maar van de andere kant: ik was al zo ver, wegdoen is eigenlijk nog erger dan het accepteren…

Dus nu staat de breitas weer naast de bank, voor het vullen van die verloren uurtjes bij de televisie.

dinsdag 17 september 2013

Miempje maakt spinazie-gorgonzola-lasagne

In huize Miemp eten we graag italiaans. 
Vooral lasagne! 
Mijn persoonlijke favoriet is de variant met spinazie en gorgonzola.
Dat is comfortfood ten top: kazig, tomatig, hmmmmmmmm….

Een recept kan altijd getweaked worden, dus toen ik deze tegen kwam dacht ik: dat ga ik eens proberen!
In principe lijkt deze heel erg op ‘mijn’ lasagne die vrij basic en simpel is. Ik bouw laagjes van tomatensaus (die, als ik zoals gebruikelijk weinig tijd heb, gemakshalve uit een potje komt), lasagnebladen, geraspte kaas en diepvriesspinazie. De spinazie breng ik op smaak met knoflook, ui, italiaanse kruiden, en een pakje gorgonzola.
Bij deze versie voegen ze aan de spinazie ook nog pesto en roomkaas toe.
Lekker!!!!!!
Dat houden we er in!!!!!


zondag 15 september 2013

Miempje maakt weer druivensap

Sinds we terug zijn van de vakantie heb ik de hele tijd het gevoel gehad aan één stuk te rennen. 
Afspraken, logeerpartijtjes, familie-weekends, en natuurlijk weer terug aan het werk.

Dus, toen we dit weekend eindelijk eens helemaal geen verplichtingen hadden, hebben we daar heerlijk gebruik van gemaakt door thuis te cocoonen. Wasjes gedraaid, opgeruimd en gepoetst, en de hoezen van het bankstel gewassen en gestreken (wat overigens een Kwalitatief Uitermate Teleurstellende klus was…). 
Beetje opgeruimd, sommige dingen een ander plekje gegeven, een lampje in dat ene donkere hoekje van de kamer geplaatst.
Gewoon lekker thuis tutten, het weer gezellig maken en de boel weer terugveroveren op de gestaag oprukkende rommel en troep dus. De laatste tijd had ik (door al dat geren) het 20-minuten-poetsplan aardig verwaarloosd, maar nu alles weer 'bij' is moet ik daar toch echt weer eens mee beginnen! J.

Ook was het weer tijd voor onze jaarlijkse druivenoogst: een volle 10literpan van de tros gehaalde druifjes leverde iets meer dan 3 liter lekker fris-zuur sap op.

De appels zullen binnenkort ook wel klaar zijn om te verwerken…

donderdag 12 september 2013

Miempje maakt weer eens Ensaid foto's (deel 4)

Deze hadden jullie nog niet gezien, de laatste drie werkjes van de Costumière klapper,
de paspelzak:

de paspelzak-met-klep:

en de knoopsgaten:

Daarmee is de portfoliopagina ook weer compleet en bijgewerkt, op naar module Tailleuse!

dinsdag 10 september 2013

Miempje gaat weer beginnen...

De zomer is voorbij... Nog niet echt, natuurlijk, maar de scholen zijn weer begonnen en deze week deed alvast onvervalst herfstweer zijn intrede.

Daarmee is ook mijn tuinseizoen officieel over. Hoewel, als ik eerlijk ben en diep in mijn hartje kijk, was dat vóór de zomervakantie al het geval... Want bij mij is het elk jaar hetzelfde liedje: fanatiek aan het zaaien vanaf februari, genieten van alles dat opkomt en groeit, liefdevol in de tuin zetten...
En vervolgens de boel de boel laten.
Omdat de boel, eenmaal buiten, zo rap door de jungle die onze tuin is wordt opgeslokt dat ik het niet bijgehouden krijg (= het slappe excuus van deze luie tuinier).

Zo werd de sla-bak verwoest door de, net 1 uurtje uit hun eigen tuin ontsnapte, kipjes. De verleiding van die jonge sla plantjes was te groot. De bak met paprikaplantjes werd in 1 nacht helemaal opgegeten door slakken.
Toen had ik het weer gehad, voor dit jaar, en heb het er verder bij gelaten...
Ondanks dat hebben we toch wel wat opbrengst gehad: de kruiden waren de hele zomer door prima en de tomaten doen het dit jaar zelfs erg goed, ondanks dat ze er behoorlijk verwaarloosd bij staan. Ook heb ik twee pompoentjes gespot. De druif hangt alweer vol met blauwe trosjes, die we aankomend weekend tot sap gaan verwerken, en ook de appelboom hangt lekker vol.
Wat bij ons ook groeide sinds de zomervakantie is de beestenboel:
Dat verhaal begint al in januari. Toen hebben we onze lieve Wookie moeten laten inslapen. Het was niet zo onverwacht als destijds met Miempje: Wookie was altijd een sterke, gezonde beer van een kat. Helaas werd hij eind vorig jaar ziek, en ging hard achteruit...
Daarna was het, ondanks de aanwezigheid van Sam en Dave, raar rustig in huis.
Een oude buurkat beviel dat prima en trok bij ons in. Daar waren wij het zelf niet helemaal mee eens... met uitzondering van Oudste, die het helemaal geweldig vond. Toen deze kat verhuisde was Oudste dan ook erg verdrietig...
Dus beloofden we dat er weer een kitten bij mocht, ter compensatie (en omdat we drie katten toch ook wel erg gezellig vonden). DH ging met de dames naar het dierenasiel. Daar bleek het bijzonder moeilijk om er samen eentje te kiezen... zodat nu de dames Bellatrix en Narcissa bij ons zijn ingetrokken! Vier asielzoekertjes in huis, gezellig!!!
Ze doen af en toe aan Miempje en Wookie denken... als ze opgerold liggen te slapen zols Cissy hier, of als Bella - zoals Miempje vroeger - spontaan uit een glas begint te drinken...
Sam vond het van het begin af prima, maar Dave is nog niet overtuigd. Het lijkt nu wat beter te gaan, maar hij heeft de eerste weken vooral heel veel buiten doorgebracht. Gelukkig hield Sam hem gezelschap.
..En ook voor Ensaid is de zomer over, we zijn weer van start gegaan en ik ben begonnen met de nieuwe module: Tailleuse.
Voor dit onderdeel is minder naaiwerk gevraagd, maar er moet vooral veel getekend en in papier uitgewerkt worden. De modellen worden uiteraard weer een stukje lastiger, ik ben benieuwd! Ik zal binnenkort ook de portfolio bijwerken, foto's van de resterende werkjes voor Costumière toevoegen.
Kortom: Miempje gaat weer dingen maken!

donderdag 13 juni 2013

Yey!!!!

In the bag!!!!!

zondag 2 juni 2013

Miempje maakt eindelijk examenstukken af!!!!

De kledingstukken zijn af!!!!! Hier zijn ze, de asymmetrische rok,
de jurk (beter bekend als De-Jurk-Met-Kraag-En-Mouwen),
de blouse,
en als vrijetijds kledingstuk heb ik een wikkelrokje gemaakt.
Nu alleen nog ff de komende les de paspelzak-met-klep afmaken, en de patronen uit mijn hoofd leren...:-)

woensdag 22 mei 2013

Miempje maakt zich op voor het examen

Wat heb ik langgggggggggg niks van me laten horen hier, maar dat heeft een goede reden: ik ben keihard aan het werk geweest. Vandaag over 3 weken zit in in de Pineta in Nunspeet te zwoegen op het Costumière examen...! Er zijn nog wat laatste loodjes, natuurlijk. Geen giga klussen maar wat kleine dingetjes. Weg te werken draadjes, drie knoopsgaten, de drukknopen op de jurk zetten, nog 1 paspelzak met klep voor de klapper, nog 1 tekening met stoflegging uit het boek... Maar dan ben ik er ook echt klaar voor!
Binnenkort zal ik weer wat foto's plaatsen.

vrijdag 1 maart 2013

Miempje maakt zaaibakjes vol...

Het wil nog altijd niet vlotten met het warmere weer. En ik weet niet of het daar aan ligt (vast niet) maar... ook met het naaiwerk wil het nog steeds niet echt op gang komen.
Dat is een beetje dubbel, want ik wil enerzijds toch ECHT dit voorjaar mijn examen doen. Maar anderzijds kom ik er week na week niet toe om thuis mijn Ensaid werk op te pakken.
Baan, kinderen, huishouden, paardrijden... Ook ben ik de laatste tijd nogal veel aan het lezen… lekker, maar niet heel productief.

En dan is er ook nog die andere hobby, die momenteel beetje bij beetje mijn kamertje over neemt…


Makkelijk zat, meer dan een oud kweekbakje (of wit plastic bakje met doorzichtig dekseltje van de afhaal-Chinees of –Thai) een zak zaaigrond en wat zaadjes heb je niet nodig. Grond in het bakje, water er op  zodat de grond vochtig voelt, effe laten staan. Zaadjes er op, beetje droge zaaigrond er over heen, klaar. En dan gespannen afwachten en elke dag kijken of er al kleine groene ‘elleboogjes’ uit de grond komen... verslavend hoor.

De Ipomea (klimmende winde) was de winnaar, met 7 dagen zag ik daar al groen. Kerstomaatjes ‘Tiny Tim’  en ‘Balconi Red’, basilicum oregano en lathyrus volgden al snel.
Opvallend afwezig van deze eerste lading zijn nog de aubergine 'Bonica' F1 Hybrid, de peterselie en de pepermunt zaailingen.
Maar ach, het is amper maart, ik begin net pas...

Toevallig vond ik afgelopen week de site Tuinspul.nl waar ze aparte zaaibakjes verkopen, zgn. Rootrainers. Een slim systeem waarbij de wortelkluit van de kwetsbare jonge plantjes bij het verpotten zo min mogelijk verstoord wordt. Ik had gelijk visioenen van prachtige sterke sla-, paprika-, okra- etc. etc. etc. plantjes… Dus mijn theorie over oude kweekbakjes was gelijk vergeten... HEBBON! 

Toen mijn bestelling arriveerde heb ik direct al vier Rootrainer bakjesjes gevuld met krulsla 'Lollo bionda' en krulsla 'Lollo rossa'. Als ik er aan denk elke 7/14 dagen vier sla plantjes te zaaien kan ik de hele zomer door eten. En dan heb ik het nog niet eens over de bak die ik buiten ga vullen met diverse soorten snij- en pluksla.
Wat ook uit de doos rolde was dit:

De paper potter! Jaren geleden had ik deze al eens in Engeland gespot, ik vond het toen al erg intrigerend: een houten malletje waarmee je van oud krantenpapier zaaipotjes draait, die je met plantje en al kunt planten. Ook weer een slim systeem waarbij de worteltjes niet verstoord worden. En ook nog eens heel ekologisch verantwoord. De komende maand ga ik een massa van die potjes draaien (of de kinders aan het werk zetten, want het is een ontzettend kindvriendelijk klusje) en vullen met calendula en worteltjes.

En tot slot, ook in de keuken in de eerste groene activiteit begonnen:
Wat kant-en-klaar gekochte kruiden om vast te beginnen, en een kiemschaaltje van Dille & Kamille met mosterd- en alfalfa spruiten. Eerste oogst is al binnen...:-)